W XVIII wieku dam nie krępują jeszcze obszerne krynoliny, ale gorsety i długie suknie nie są niczym nadzwyczajnym w posiadłościach peninsulares. W rezydencjach kolonialistów kwitnie życie towarzyskie - wszak uprawami na ogromnych plantacjach zajmują się niewolnicy. Wielu 'białych panów' to tak naprawdę ludzie urodzeni już w Nowym Świecie - kreole. To oni staną się za kilkadziesiąt lat nowymi elitami Ameryki Łacińskiej, przejmując pałeczkę od rodowitych Europejczyków - emigrantów z Półwyspu Iberyjskiego czy Francji. Już od jakiegoś czasu kultura rdzennych mieszkańców skolonizowanych ziem jest spychana na drugi plan. Indianie zostali już dawno podporządkowani woli Europejczyków, a większość prób buntu okazuje się nieskutecznymi zrywami, które pacyfikowane są ekspresowo i przechodzą bez echa. Dopiero początki XIX wieku przyniosą chwiejną niepodległość nowo powstałym narodom Ameryki Łacińskiej. Kulturowo wciąż dominuje Europa, chociaż elementy kultur rodzimych przenikają się z elementami kultur kolonistów, tworząc zupełnie nowy system. W koloniach językami dominującymi są te przywiezione z Europy przez konkwistadorów (w naszym, haitańskim, przypadku - hiszpański), ewentualnie występują z pewnymi lokalnymi modyfikacjami.
Z amerykańskich portów wypływają w kierunku Europy okręty po brzegi wypełnione najpierw złotem, a później srebrem, miedzią, kawą, cukrem czy nawet wołowiną. Wiek XVIII to szybki rozwój technologii parowej, chociaż jej chwalebne wytwory nie docierają jeszcze do Nowego Świata. Na morzu królują żaglowce, teraz już sterowane przy pomocy koła sterowego. XVI- i XVII-wieczne odkrycia astronomiczne pozwoliły na rozwój technik nawigacyjnych opartych na szacowaniu wysokości ciał niebieskich. Kompas magnetyczny znany i używany jest już od dawien dawna, poszerza się jednak wiedza geograficzna, a to pociąga za sobą rozwój kartografii.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz